o miastach i wsiach, które ucierpiały podobnie jak Lidice oraz Pod Tribunou, mieszcząca się pod dawną trybuną do przemówień, poświęcona głównie wystawom o charakterze historycznym.
19 czerwca 1955 roku na dawnym obszarze Lidic otwarto Różany Sad Przyjaźni i Pokoju (cz. Růžový sad přátelství a míru). Ogród ten powstał z inicjatywy autora zapoczątkowanej we wrześniu 1942 roku kampanii na rzecz sfinansowania odbudowy Lidic Lidice Shall Live (pol. „Lidice będą żyć”) brytyjskiego posła Barnetta Strossa, dzięki darowiźnie 29 tysięcy krzewów różanych pochodzących z 32 krajów na świecie. Ma on 3,5 ha powierzchni i leży na wysokości 340 m n.p.m., między pierwotną lokalizacją Lidic, a odbudowaną wsią. Jest symbolem przejścia Lidic od tragicznej przeszłości do bardziej przyjaznej teraźniejszości. Został zaprojektowany przez Františka Marka, który przy realizacji projektu współpracował z ekspertami-doradcami Bohumila Kavki i z zespołem innych specjalistów. Marek zorganizował grupy roślin głównie pośrodku ogrodu, tak aby najbardziej imponujące skupione były w centrum i na południowym zboczu. Róże posadzono według określonego wzorca, biorąc pod uwagę ich kolory, kształt, wzrost, czas kwitnienia, kontrasty z tłem itp. Przeważnie sadzone były w grupach na podniesionych grządkach o różnych kształtach i rozmiarach.