Jego ojciec, urodzony w Poborowicach, należał do Polskiej Organizacji Wojskowej, w 26. pułku piechoty, od maja 1919 był uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej w stopniu sierżanta a także II i III powstania śląskiego. Następnie osiadł w Sosnowcu, w dzielnicy Sielec, otrzymawszy w 1923 za zasługi wojenne nadanie ziemskie - Kolonię Złotniki oraz koncesję na skład wódek i wyrobów tytoniowych i restaurację. Podczas II wojny światowej wstąpił do Służby Zwycięstwu Polsce i Związku Walki Zbrojnej a następnie Armii Krajowej (w stopniu porucznika, pseud. "Prosty"), otrzymując Krzyż Walecznych i Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami. Za działalność wojskową został aresztowany w październiku 1950 przez władze komunistyczne i fałszywie oskarżony w procesie sądowym o likwidację ludzi nowej władzy w Zagłębiu Dąbrowskim. Ponownie aresztowany w 1959 za rzekome nadużycia finansowe w prowadzonym przez niego sklepie należącym do Spółdzielni Inwalidów "Naprzód", mieszczącej się w dawnym domu Krzysztofczyków na Sielcu. W wyniku aresztowań ojca zlikwidowano najpierw prowadzoną przez niego restaurację a następnie doprowadzono do przepadku nadania ziemskiego.