Już 23 lutego pułk zdobył Starokonstantynów, z dużymi zapasami żywności, furażu, broni i amunicji.
23 marca pułk rozpoczął 550-kilometrowy marsz do Bobrujska, by dołączyć do sił głównych I Korpusu Polskiego. W trakcie przedzierania się z Wołynia na Białoruś pułk walczył zarówno ze zrewolucjonizowanymi oddziałami wojsk rosyjskich, jak i oddziałami wojsk niemieckich.
Został rozbrojony przez oddziały niemieckie wraz z całym korpusem gen. Dowbora-Muśnickiego w końcu maja 1918 w Bobrujsku. Większość kadry wyjechała do Królestwa. W Warszawie postanowiono stworzyć zakonspirowany sztab oddziału „białej gwardii”. Obsada personalna pułku w 1918dowódcapłk Stefan Suszyńskizastępca dowódcypłk Władysław Mosiewiczadiutantpor. Węglowskikwatermistrzrtm. Szemiothskarbnikppor. Mieczysław Kudelskidowódca 1 szwadronupodrtm. Wincenty Jasiewiczdowódca 2 szwadronupodrtm. Witold Ciechomskidowódca 3 szwadronuppłk Eugeniusz Ślaski, a później podrtm. Boryckidowódca 4 szwadronurtm. Szeliski, a następnie ppłk Józef Tokarzewskidowódca oddziału sztabowego i kolumny taborowejpodrtm. Mogilnickidowódca oddziału łącznościppor. HerknerSzwadron detaszowany stworzony 19 lipca 1920dowódca szwadronu detaszowanegopor. Kazimierz Halicki, wachmistrz Aleksander Szuch