Produkcja Władca północy był pomyślany jako film reżyserowany przez Sama Peckinpaha, jednak Peckinpah po trzech latach próbując dać projektowi zielone światło, został od niego odsunięty. Scenariusz został zaproponowany Robertowi Aldrichowi, który do głównej roli zatrudnił Lee Marvina, z którym pracował przy Parszywej dwunastce (1967). Do roli antagonisty zatrudniony został Ernest Borgnine, który rozpoczął pracę tuż zakończeniu zdjęć do Tragedii „Posejdona” (1972). Oparł swoją postać na aktorze Jacku Elamie, z którym pracował przy Vera Cruz (1954) i Hannie Caulder (1971).
Film został nakręcony w miejscowości Cottage Grove w stanie Oregon i wzdłuż aktywnego pierwszeństwa przejazdu Oregon, Pacific and Eastern Railway. Willis Kyle, prezes przewoźnika kolejowego w 1972 roku, po porozumieniu z gubernatorem Oregonu Tomem McCallem i 20th Century Fox, udzielił wytwórni filmowej nieograniczonego dostępu do pojazdów szynowych i swych linii.
Odbiór Film okazał porażką finansową, co zaskoczyło Roberta Aldricha. W 1977 roku w wywiadzie z Stuartem Byronem wyznał: „Myślałem, że symbole są bardzo jasne.