Odmówił przyjęcia na dwór małżonków.
Rząd serbski obiecał, że w przypadku bezdzietnej śmierci króla Aleksandra Obrenovićia Mirko zostanie ogłoszony księciem koronnym Serbii. W końcu maja 1903 król Aleksander i jego małżonka Draga zostali zamordowani przez grupę oficerów armii dowodzoną przez kapitana Dragutina Dimitrijevicia. Przed zamachem spiskowcy głosowali za przekazaniem korony szwagrowi Mirko, Piotrowi, głowie serbskiej dynastii Karadziordziewiciów sprzymierzonej z Rosją. Z kolei Obrenovićowie byli prohabsburscy, a przez to niepopularni wśród serbskich nacjonalistów. 28 sierpnia 1910 Czarnogóra stała się królestwem. Teść Nataliji wstąpił na tron jako pierwszy i jedyny król tego państwa. W 1911 mąż Nataliji dołączył do tajnego stowarzyszenia Czarnej Ręki, aspirował do bycia jego przywódcą.
Mirko i Natalija mieli pięciu synów: księcia Stefana (1903–1908), księcia Stanisława (1905–1908), księcia Michała (1908–1986), który poślubił Geneviève Prigent, z którą miał jednego syna Nicolasa, książę Pawła (1910–1933), książę Emanuela (1912–1928).