Kiedy w 1916 Czarnogóra została zajęta przez wojska austro-węgierskie, cała rodzina królewska, łącznie z Nataliją, została zmuszona do ucieczki do Włoch. W październiku 1917 małżonkowie się rozwiedli. Natalija wraz z synami przeprowadziła się do Paryża. W 1918 Michael, syn Nataliji, został głową rodu Petrović-Niegosz i pretendentem do nieistniejącego już tronu Czarnogóry. Później Natilija zabrała Michaela do Eastbourne w Anglii. Tam ukończył szkołę podstawową.

W 1920 w Eastbourne Natalija wyszła za mąż za Gastona, hrabiego Errembault de Dudzeele (1877–1961), belgijskiego dyplomatę i członka rodziny szlacheckiej Errembault de Dudzeele. Mieli dwie córki:

Hélène Errembault de Dudzeele (1921–2006), która w 1949 wyszła za mąż za Philippe’a Hiolle’a (1895–1969) Anne-Marie Errembault de Dudzeele (1922–1984), która w 1946 wyszła za mąż za Philippe’a Cerfa (1923–?), a w 1958 za Pierre’a Saville’a (1907–1976).

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1950 Kategoria:Ludzie urodzeni w Trieście Kategoria:Petrowić-Niegosze