Nadieżda Władimirowna Jakowlewa z domu Łanskoj (ur. 23 stycznia 1839, zm. 8 maja 1914) – rosyjska dziennikarka, publicystka i powieściopisarka.
Życiorys Przyszła na świat w obwodzie kałuskim jako córka zamożnego emerytowanego porucznika Władimira Nikołajewicza Łanskoja. Uczyła się na pensji w Kałudze, a w latach 1849–1855 studiowała w Moskwie.
Wyszła za mąż za lekarza Lwa Siemionowicza Jakowlewa (1831–1885).
Na początku lat 70. XIX wieku zaczęła działalność dziennikarską jako korespondentka petersburskiej gazety „Niediela” („Tydzień”). Relacjonowała wydarzenia w Mozyrzu, gdzie od 1868 służył jej mąż. W tekstach krytykowała działania lokalnej administracji. Po tym, jak w 1871 L.S. Jakowlew stracił w wypadku nogę i przerwał służbę, małżonkowie w 1876 przeprowadzili się do Kijowa. Jakowlewa rozwinęła tam działalność literacką, była wówczas uznaną dziennikarką. W 1877 relacjonowała warunki w szpitalach wojskowych w Kijowie pełnych rannych w wojnie rosyjsko-tureckiej. Krytykująca działanie służby zdrowia i armii dziennikarka w 1878, pod naciskiem władz, zmuszona była opuścić Kijów. W 1880 małżonkowie nabyli majątek w obwodzie smoleńskim – wieś Worotyszyno.