Po uderzeniu młoteczek gwałtownie opada na chwytnik (15), a bródka (12) opiera się na znajdującej się w górnym skrajnym położeniu dźwigni repetycyjnej (13), której maksymalne wychylenie ograniczane jest śrubką repetycyjną (14). W tej pozycji mechanizm jest gotowy do wykonania repetycji, ponieważ minimalne zwolnienie klawisza (3) spowoduje powrót bijnika (9) pod bródkę (12) i możliwość wykonania kolejnego uderzenia. Jednocześnie z ruchem dźwigni mechanizmu młoteczkowego pracuje mechanizm tłumikowy – dźwignia klawiszowa (3) uderza łyżeczkę tłumika (17), która przytwierdzona jest do klawisza kontrklawiatury (16), i za pośrednictwem prętu tłumika (18) podrzuca tłumik (19).
Mechanizm wiedeński Mechanizm wiedeńskidrut łączący (11) prowadnica tłumika (12) pasek pergaminowy (13) wspólna listwa tłumika (14) sprężynowy drut wyślizgu (15) wyślizg (16) zaczep młoteczka (17) widełki (18) uchylacz tłumika (19) zagięty drut przekazujący (20) ramię młoteczka (21)400px(10) klocek tłumika (9) wypełnienie ołowiane (8) wspólna listwa tłumika (7) struna (6) agrafa (5) kołek stroikowy (4) strojnica (3) główka młoteczka (2) chwytnik (1) klawisz Mechanizm wiedeński, pod koniec XVIII wieku nazywany jeszcze niemieckim, jest współcześnie spotykany prawie wyłącznie w fortepianach historycznych.