Cechy mikroskopowe Włosy brzeżne wygięte, przeważnie tępe lub zwężające się, wyjątkowo spiczaste u góry, zazwyczaj wrzecionowate, ale czasami najszersze w dolnej części, jednolicie ubarwione, złożone z (1) 2–6 komórek, 126 × 352 × 13,5 × 27,0 µm, zawsze z prostymi, nierozgałęzionymi podstawami. Ścianki włosków ochrowożółte do rdzawobrązowych, o grubości 2,9 × 6,7 mm. Włoski ekscypulum całkowicie jednorodne w stosunku do włosków brzeżnych, giętkie, przeważnie wrzecionowate, jednolicie ubarwione, (2) 3–8 komórkowe, 146 × 378 × 12,3 × 19,5 mm, z prostą, nierozgałęzioną podstawą, o ścianach ochrowożółtych do brązowawych, o grubości 2,5 × 4,6 mm. Ekscypulum zbudowane z rzędów pryzmatycznych do izodiametrycznych komórek o średnicy 7,5 × 25,5 mm, szklistych lub półszklistych, w błękicie mlekowym cyyjanofilnych. Warstwa zewnętrzna (ectal ekscipulum) o grubości 160 × 185 µm, pseudoparenchymatyczna, złożona z izodiametrycznych, kątowych, lekko wydłużonych komórek o wymiarach 14,5 × 75 × 14,5 × 50,0 µm, z cyjanofilnymi ściankami o grubości 0,4 × 1,0 µm. Warstwa wewnętrzna (medullary excipulum) o grubości 370 × 430 µm, zbudowana z cylindrycznych komórek o teksturze porrecta-intricata, ułożonych mniej więcej równolegle do powierzchni ekscypulum, komórki o wymiarach 3,6 × 12,0 mm.