Subhymenium wyraźne, o grubości 60 × 80 µm, zbudowane z gęsto upakowanych komórek o ścianach słabo cyjanofilnych. Worki cylindryczne, jednorzędowe, 8-zarodnikowe z wieczkiem, szkliste, 274 × 316 × 23,3 × 28,2 µm. Parafizy cylindryczne, proste, przeważnie maczugowato nabrzmiałe, rzadko z częścią wierzchołkową w kształcie łopatki lub wrzecionowato powiększoną; komórka wierzchołkowa o długości 30 × 66 mm i średnicy 6,0 × 11,0 mm, wypełniona żółtawo-pomarańczowym lub pomarańczowoczerwonym pigmentem, zwykle septowana. Żywa i dojrzała askospora w wodzie jest doskonale kulista, szklista, o średnicy 18,1 × 21,2 mm, wypełniona licznymi, refrakcyjnymi, ziarnistymi ciałkami lipidowymi. Jest cyjanofilna, jej ornamentacja składa się z izolowanych, walcowatych, kolców i brodawek o średnicy 0,6 × 1,8 µm i wysokości 0,6 × 1,7 µm. Niedojrzałe askospory mają kształt od szeroko elipsoidalnego do prawie kulistego. Gatunki podobne W Polsce występuje około 30 gatunków włośniczek. Wszystkie są morfologicznie bardzo podobne, jedyną różniącą je cechą, którą można dostrzec bez użycia mikroskopu jest długość rzęsek, nie wystarcza to jednak do rozróżnienia gatunków.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Scutellinia barlae · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.