28 sierpnia gazeta „Dawar”, po wcześniejszych interwencjach władz związkowych, oficjalnie potępiła ataki odwetowe na społeczność arabską. mały|Zmodyfikowany autobus, który miał chronić jadących w nim cywilów Liczba ataków zmniejszyła się od października 1936 roku do lipca 1937 roku. Wynikało to z interwencji przywódców państw arabskich w regionie, aby nie eskalować sytuacji w Palestynie, a także z zapowiedzi Brytyjczyków dotyczących powołania Królewskiej Komisji ds. Palestyny pod przewodnictwem lorda Williama Peela. Rezultatem jej prac był ogłoszony w lipcu 1937 roku raport, mówiący, iż oba narody nie mogą żyć w jednym państwie i mandat musi zostać podzielony pomiędzy Żydów i Arabów. Spotkało się to z protestem ludności arabskiej, która wznowiła ataki.
16 listopada 1937 roku Agencja Żydowska opublikowała manifest napisany przez Dawida Ben Guriona, w którym potępiono „terrorystyczne” ataki odwetowe Irgunu i wprowadzono zasadę tohar ha-neszek (hebr. טוהר הנשק, dosł. czystość broni, nieskalanie broni). Oznaczało to, że podczas działań obronnych podejmowanych przez Haganę celem działań bojowników nie mogą być cywile oraz obiekty cywilne.