Johann Leonhard Frisch (ur. 19 marca 1666 w Sulzbach, zm. 21 marca 1743 w Berlinie) – niemiecki językoznawca, leksykograf; entomolog, ornitolog, miedziorytnik.
Życiorys Urodził się w Bawarii, w rejencji Górny Palatynat. Pochodził z protestanckiej rodziny o tradycjach prawniczych. Studiował orientalistykę i teologię na uniwersytecie w Altdorf k. Norymbergi oraz nauki przyrodnicze na uniwersytecie w Jenie. Po ukończeniu studiów teologii został pomocniczym kaznodzieją na Węgrzech. Powrócił do kraju w 1683 i zajął się rolnictwem. Zainteresowanie ideami oświecenia wzbudziła w nim podróż po Holandii. W Berlinie podjął pracę w szkolnictwie kościelnym, m.in. jako rektor gimnazjum. Z rekomendacji Gottfrieda Wilhelma Leibniza został w 1706 roku przyjęty do Berlińskiego Towarzystwa Naukowego (Berliner Societät der Wissenschaften).
Działalność naukowa Frisch ma znaczące zasługi dla rozwoju językoznawstwa slawistycznego, głównie dzięki pracy Historia linguae sclavonicae (6 Abhandlungen, Berlin 1727-36). Zasłużył się również w badaniach germanistycznych i romanistycznych. Należy do prekursorów badań historyczno-porównawczych. Jego porównania wyrazów w różnych językach opierają się na dogłębnych badaniach źródłowych. Pisał podręczniki, zajmował się tłumaczeniami.