Dużą renomę w świecie naukowym zyskał też jako przyrodnik. W latach 1720–1738 opublikował 13 zeszytów z opisami owadów występujących na terenie Niemiec (Beschreibung von allerlei Insekten in Deutschland). Opublikował też opisy ptaków najczęściej występujących w Niemczech (Vorstellung der Vögel Deutschlands…), ukończony przez jego syna Jodocusa Leopolda w 1763. Kiedy król pruski zlecił mu zajęcie się produkcją jedwabiu, założył na terenie Berlina plantacje morwowe. Udoskonalił produkcję farby „Berliner Blau”.

Frisch jako leksykograf Jest autorem obszernego słownika niemiecko-łacińskiego Teutsch-lateinisches Wörterbuch (2 tomy, Berlin 1741), nad którym pracował przez 50 lat.

Podobnie jak Matthias Kramer i Kaspar Stieler odwołuje się Frisch do teorii Schotteliusa (Stammworttheorie), grupując hasła wokół tzw. wyrazów rdzennych.