Przypuszczalnie jego warsztat realizował budowę kościoła jezuitów w Bydgoszczy w latach 1637–1648, ale według cudzego projektu.
Architekt w swoich realizacjach wprowadzał śmiałe rozwiązania przestrzenne, nawiązujące do architektury sakralnej Padwy, Mediolanu, pośrednio także Rzymu. W swoich projektach, zwłaszcza przy artykulacji, stosował pilastry hermowe, zależne od wzorów graficznych autorstwa Gabriela Krammera czy Wendela Dietterlina, a także takich architektów, jak Donato Bramante, Andrea Palladio, Pellegrino Tibaldi czy Paul Francke. W układach przestrzennych świątyń preferował w przypadku niewielkich świątyń parafialnych lub zakonnych klasyczne rozplanowania (nawa i prezbiterium), natomiast w ambitniejszych realizacjach z powodzeniem stosował układy bazylikowe lub nawowe z rzędami kaplic bocznych. Jako sprawny projektant i budowniczy był w stanie wznosić kopuły, co w konserwatywnym środowisku muratorów wielkopolskich jego czasu nie było zbyt powszechne.
Przypisy
Kategoria:Artyści związani z dworami polskich magnatów Kategoria:Artyści związani z Poznaniem (I