Pierwotna koncepcja użycia pojazdu zakładała, że dokona on zrzutu ładunku jądrowego z lotu nurkowego i powróci na macierzyste lotnisko. Wykonane obliczenia potwierdzały, że przeciążenia w trakcie lotu z prędkościami rzędu 10 Macha doprowadzą do rozpadu konstrukcji podczas wyprowadzania z lotu nurkowego. Z tego powodu opracowano koncepcję, która zakładała, że maszyna uderzy w cel i go zniszczy. Takie rozwiązanie zapewniało większą celność oraz pozwalało na uniknięcie przeciwdziałania systemów obrony przeciwlotniczej przeciwnika. Zmianom też ulegała koncepcja budowy i konstrukcji maszyny. Zdecydowano się zastosować w niej materiały i rozwiązania technologiczne zapewniające odporność na wysoką temperaturę oraz optymalne zachowanie w trakcie lotu bezsilnikowego. Do przetestowania przyjętych założeń Rosjanie zbudowali kilka urządzeń powalających sprawdzić zachowanie materiałów i rozwiązań konstrukcyjnych w przewidywanych warunkach lotu.