Florence Baker lub Florence Barbara Marie Finnian, Florica Maria Sas, Maria Freiin von Sas, Barbara Maria Szász (ur. 6 sierpnia 1841 w Nagyenyed na Węgrzech, zm. 11 marca 1916) – urodzona na Węgrzech brytyjska odkrywczyni źródeł Nilu i Jeziora Alberta, podróżniczka.
Życiorys Przyszła na świat w Siedmiogrodzie należącej wówczas do Królestwa Węgier. Według tradycji rodzinnej była córką seklerskiego oficera z węgierskiej rodziny szlacheckiej von Sas (odgałęzienie rodu von Sass), posiadającej majątki w Transylwanii. W czasie powstania węgierskiego (1848) jej ojciec i bracia mieli zostać zabici na jej oczach. Jako nastolatka mówiła po węgiersku, niemiecku, rumuńsku i turecku. Mogła mieć 14 lat, kiedy w styczniu 1859 sprzedano ją jako niewolnicę w portowym mieście Widyń na terenie ówczesnego Imperium Osmańskiego. Uczestniczącą w targu niewolników dziewczynę, własność miejscowego paszy, dostrzegł Samuel Baker, który wraz z maharadżą Duleepem Singhem przebywali w okolicy, zatrzymując się Widyniu w czasie myśliwskiej podróży po Europie. Baker przekupił strażników, by dziewczyna mogła uciec. Florence stała się własnością Bakera. Pobrali się najprawdopodobniej w Bukareszcie. Baker planował powtórzyć ślub po powrocie do Anglii. W 1865 wzięli ślub w kościele św. Jakuba na Piccadilly w obecności rodziny Bakera.