Główka o szerokości 0,16–0,36(–0,5) mm, mniej więcej kulista, ale często lekko nieregularna, błyszcząca, czarna lub ciemnobrązowa. Część trzonowa w warunkach wilgotnych częściowo fioletowawa do czerwonawobrązowej. Mazaedium czarne, wystające przez zwężony wierzchołek. Ekscypulum na przekroju ciemnoczerwonobrązowe lub rubinowoczerwone, w KOH czerwone, niesklerotyzowane, o grubości 50–85 µm, składające się głównie z peryklinicznie zorientowanych, misternie splecionych, rozgałęzionych strzępek o średnicy 3–4 µm. Część górna lekko zesklerotyzowana, część dolna galaretowata, szklista. Hypotecjum szkliste, o wysokości 35–50 µm, składające się z komórek izodiametrycznych lub nieregularnych. Worki cylindryczne, 40–51 × 5–7 µm, jednorzędowe, 8-zarodnikowe. Askospory bez przegród, ciemnobrązowe, kuliste do prostopadłościennych, głównie 3,4–6,9 × 4,5–7 µm, zazwyczaj z wyraźną ornamentacją składającą się z drobnych porów (pod mikroskopem świetlnym łatwo mogą być błędnie uznane za brodawki);
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Maczużnik czarny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.