W listopadzie 1941 roku został szefem oddziału operacyjnego sztabu Floty Bałtyckiej i funkcję tę sprawował do grudnia 1943 roku. W tym czasie od lutego do marca 1943 roku był jednocześnie szefem sztabu Floty Bałtyckiej. Od grudnia 1943 roku pełnił obowiązki a od lutego 1944 roku został szefem sztabu Floty Bałtyckiej. Stanowisko to pełnił do kwietnia 1945 roku. W kwietniu 1945 roku został przewodniczącym Międzysojuszniczej Komisji Kontroli w Finlandii i stanowisko to pełnił do lipca 1946 roku.
Po zakończeniu wojny i zakończeniu misji w Finlandii został dowódcą Kronsztackiego Rejonu Obrony Floty Bałtyckiej i pełnił ja do kwietnia 1947 roku. W kwietniu 1947 roku został szefem sztabu 8 Floty Wojennej, utworzonej w wyniku podziały Floty Bałtyckiej, a w styczniu 1948 roku został pierwszym zastępcą dowódcy i jednocześnie nadal pełnił funkcję szefa sztabu 8 Floty Wojennej i funkcję te pełnił do września 1951 roku. Następnie został dowódcą tyłowej Leningradzkiej Bazy Morskiej i pełnił tę funkcję do lipca 1952 roku. Następnie został skierowany do Akademię Marynarki Wojennej Budowy Okrętów i Uzbrojenia, gdzie był kolejno: zastępca komendanta do spraw wyszkolenia bojowego (lipiec 1952 – wrzesień 1953), komendantem akademii (wrzesień 1953 – styczeń 1956), zastępcą komendanta do spraw badawczych (styczeń 1956 – grudzień 1959).