Julian Łętowski (właśc. Władysław Książek; ur. 2 lutego 1857 w Krakowie, zm. 12 maja 1897 w Warszawie) – polski literat, dziennikarz, poeta.
Życiorys Urodził się w Krakowie 2 lutego 1857 w rodzinie Michała Książka i Antoniny z Łętowskich herbu Rawicz (używał nazwiska matki jako swojego pseudonimu). Miał trzech młodszych braci - Karola, Stanisława Maksymiliana, Antoniego oraz trzy młodsze siostry: Marię, Helenę i Józefę.
Uczęszczał do Gimnazjum św. Anny w Krakowie, ale naukę przerwał po ukończeniu trzeciej klasy z powodu braku funduszy. Podjął pracę jako drukarz, jako zecer pracował w drukarni krakowskiego "Czasu". Z powodu złamania nogi sytuacja zmusiła go do przerwania tej pracy. W czasie rekonwalescencji dokształcał się. W 1878 w krakowskim konkursie sztuki ludowej uzyskał wyróżnienie za utwór "Urok", który po drobnych poprawkach wystawiony został na scenie pt "Uroki.Obraz w czterech aktach ze śpiewami". W roku następnym wyjechał do Warszawy z komedią "Droga do piekła" i zamieszkał na stałe w tym mieście. Sukces dramatu "Izrael na puszczy" wystawianego w Krakowie, Lwowie i Warszawie zdecydował o pojęciu działalności literackiej zawodowo. Pisał niemal wyłącznie pod pseudonimem Julian Łętowski. Był protegowanym dyrektora teatrów ogródkowych Józefa Tesla, a później Zygmunta Sarneckiego w warszawskim dzienniku "Echo".