Od 1882 pracował jako korektor w "Słowie".
Twórczość obraz dramatyczny "Izrael na puszczy" (1880), dramat "Firduzi", Nowele, opowiadania i powieści wydane w tomach: "Nowocześni bohaterowie" (1888), "Rywale" (1890), "Na Bożym świecie" (1890), "Robakiewicz" (1892), "Stary mąż (1893)", "Rogata dusza" (1893).
Po śmierci pisarza ukazały się "Nowele" (1898) i "Dobrana para" (1899). Nowela "Wawrzyńcowie" została nagrodzona na konkursie "Kuriera Warszawskiego" w 1886 a następnie przetłumaczona na język francuski i niemiecki. Po śmierci w 1899 ukazał tom jego liryków pt "Sonety i gazele". Bohaterowie jego utworów pochodzili spośród biedoty miejskiej, środowisk robotniczych i rzemieślniczych. W późniejszym okresie pojawiali się przedstawiciele salonów artystycznych i bywalcy salonów. Przywiązywał dużą wagę do szczegółów topograficznych jak i słownictwa środowiskowego.
Rodzina Z żoną Katarzyną miał córkę Karolina i syna Erwina Stanisława. Zmarł na raka twarzy 12 maja 1897 w Warszawie i pochowany został na cmentarzu powązkowskim.
Bibliografia