Pseudoanglicyzm – wyraz istniejący w języku innym niż angielski, utworzony ze słów i zwrotów języka angielskiego. W odróżnieniu od anglicyzmu nie ma jednak odpowiednika w języku angielskim. Są to również zapożyczenia, których znaczenie odbiega od słowa lub zwrotu angielskojęzycznego, różnią się formalnie lub semantycznie. Pseudoanglicyzmy występują w tych językach, w których istnieją zapożyczenia z języka angielskiego.
Pseudoanglicyzmy często mylone są z anglicyzmami właściwymi, gdyż czasem nieraz łudząco przypominają angielskie leksemy. Do utworzenia pseudoanglicyzmu dochodzi, kiedy w języku zapożyczającym nie istnieje element leksykalny niezbędny do utworzenia danego słowa i wtedy zapożycza się go z języka angielskiego: istniejące w języku niemieckim słowo Wellfit-bar zbudowano z angielskojęzycznych morfemów well, fit, bar.
Typy pseudoanglicyzmów Istnieją trzy zasadnicze typy pseudoanglicyzmów. Typ leksykalny powstaje w wyniku użycia w języku docelowym słowa w zupełnie innym znaczeniu niż w języku angielskim. Przykładem leksykalnego pseudoanglicyzmu jest niemieckie słowo Handy oznaczające telefon komórkowy;