Następnie pełnił służbę w 1/V batalionie wartowniczym w Krakowie, Szkolnym Oddziale Sanitarnym DOGen. Kraków i 18 pułku ułanów.
17 lutego 1920 uzyskał absolutorium, a 31 maja tego roku doktorat wszech nauk lekarskich.
Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do Kompanii Zapasowej Sanitarnej Nr 2. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 30. lokatą w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, grupa lekarzy. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 2 batalionu sanitarnego w Lublinie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i posiadał przydział do Kadry Zapasowej 2 Szpitala Okręgowego w Chełmie.
W latach 30. XX w. pracował w Szpitalu św. Ducha w Warszawie przy ul. Elektoralnej 12 na stanowisku kierownika laboratorium. Mieszkał w Warszawie przy ul. Zygmuntowskiej 2. W 1936 był dyrektorem Szpitala Przemienienia Pańskiego na Pradze.