Lew Belfortu () – monumentalna rzeźba przedstawiająca leżącego lwa, zlokalizowana w mieście Belfort, we wschodniej Francji. Wykuta w latach 1875–1880, jej autorem jest Frédéric-Auguste Bartholdi.
Jest to największa kamienna rzeźba na terenie Francji; mierzy 22 m długości i 11 m wysokości. Umiejscowiona została na górującym nad miastem wzniesieniu, u podnóża . Wykuta w blokach różowego piaskowca, pochodzącego z pobliskich Wogezów. Tło dla rzeźby stanowi skała wapienna. Poszczególne bloki były indywidualnie rzeźbione, po czym przewiezione w docelowe miejsce i tam złożone w całość.
Historia Pomnik upamiętnia obrońców Belfortu podczas trwającego 103 dni w czasie wojny francusko-pruskiej (1870–1871). Obrońcy, pod dowództwem Aristide′a Denferta-Rochereau, poddali twierdzę dopiero po podpisaniu rozejmu przez rząd francuski w lutym 1871 roku. Ich opór był nadzwyczajny w kontekście serii porażek poniesionych przez wojska francuskie podczas tejże wojny. Przyczynił się do zachowania miasta Belfort i jego okolic (Territoire de Belfort) w granicach Francji po podpisaniu traktatu pokojowego we Frankfurcie, podczas gdy pozostała część Alzacji (Belfort był historycznie jej częścią) odstąpiona została Niemcom.