Bartholdi, który sam uczestniczył w działaniach wojennych, otrzymał propozycję stworzenia pomnika od mera Belfortu w 1872 roku. Według wstępnych propozycji pomnik miał stanąć na cmentarzu wojennym na peryferiach miasta. Bartholdi nalegał jednak na ulokowanie rzeźby w miejscu centralnym, dobrze widocznym, takim które sprawi, że będzie ona szeroko kojarzona z miastem. Opracowana przez niego sylwetka lwa miała symbolizować nieugiętość, opór i męstwo. Według autora pomnik miał nie tyle upamiętniać zwycięstwo czy porażkę, co gloryfikować szlachetne zmagania. Zwierzę emanuje nie agresją, lecz spokojną siłą. Inspiracją dla Bartholdiego były rzeźby sfinksów, które widział podczas podróży do Egiptu odbytej w latach 1855–1856. Pod przednią łapą lwa znajduje się przełamana strzała, symbol powstrzymanego natarcia pruskiego.
Równolegle do Lwa Belfortu Bartholdi pracował nad swoim najsłynniejszym dziełem – nowojorską Statuą Wolności, której wstępny model wykonał w 1870 roku, a której odsłonięcie nastąpiło w 1886 roku.
Lew Belfortu uznany został za zabytek () w 1931 roku.