do 336 p.n.e., kończy się śmiercią Filipa.

Akcja drugiej części toczy się w latach 334–330 p.n.e., po śmierci Filipa II, w trakcie pierwszej wyprawy azjatyckiej Aleksandra. Tom skupia się na osobie tytułowego Parmeniona, macedońskiego generała i stratega lojalnego wobec Filipa II, a następnie jego syna, Aleksandra Wielkiego. Książka przedstawia historię oczami Parmeniona, który z jednej strony pełni rolę bliskiego doradcy i doświadczonego wojskowego, a z drugiej – krytyka młodzieńczego zapału i czasem impulsywności Aleksandra. Jako starszy, wyważony dowódca, Parmenion stara się temperować wojownicze ambicje młodego króla, dostrzegając zagrożenia wynikające z jego brawurowego podejścia do władzy i walki; Aleksander jednak nie docenia rad Parmeniona. Podbija Trację, Ilirów, Teby i Ateny i rozpoczyna konflikt z Persją.