Okręty podwodne typu Pullino – włoskie okręty podwodne z początku XX wieku. W latach 1912–1914 w zbudowano dwa okręty tego typu. Jednostki zostały wcielone w skład Regia Marina w latach 1913–1914 i pełniły służbę na Morzu Śródziemnym, biorąc udział w działaniach wojennych. „Giacinto Pullino” 31 lipca 1916 roku wszedł na mieliznę u wybrzeży Austro-Węgier i został zdobyty przez przeciwnika, jednak zatonął następnego dnia podczas holowania. W 1929 roku okręt został podniesiony przez włoską marynarkę i następnie złomowany. „Galileo Ferraris” 27 listopada 1917 roku również wszedł na mieliznę u ujścia Padu, a po podniesieniu nie wszedł już do służby i skreślono go z listy floty w grudniu 1919 roku.
Projekt i budowa Jednostki typu Pullino zostały zaprojektowane przez inż. majora , . Okręty charakteryzowały się konstrukcją dwukadłubową z dwoma kadłubami o jednakowej odporności na działanie ciśnienia hydrostatycznego. W kadłubie wewnętrznym o przekroju kołowym mieściły się pomieszczenia mieszkalne, centrala i maszynownia. Przestrzeń pomiędzy kadłubami zajmowały rozmieszczone w czterech przedziałach akumulatory, podzielone na cztery części dno podwójne, zbiorniki balastowe oraz paliwa.