Dla ,
.
Zaś jeśli , to
,
gdzie oznacza część całkowitą liczby. Występujący czynnik będący szeregiem jest skończony, więc prawa strona dąży do 0 gdy . To dowodzi wzór Perrona.
Przykłady Klasyczne przykłady wykorzystania wzoru Perrona dotyczą przede wszystkim funkcji zeta Riemanna. Wszystkie one dotyczą przedstawienia funkcji na półpłaszczyźnie , ze względu na charakter twierdzenia.
,
,
gdzie oznacza funkcję Mertensa,
gdzie jest drugą funkcją Czebyszewa.
Przypisy
Kategoria:Analityczna teoria liczb