W marcu 2011 roku wszczęto wobec niego postępowanie habilitacyjne. Napisał rozprawę pt. Ocena funkcjonowania tarczycy przez pomiar stężenia tyroksyny, specyficznej tyreotropiny oraz przeciwciał antytyreoglobulinowych w surowicy psów w stanie eutyreozy i hipotyreozy. Na jej podstawie w listopadzie tego samego roku Wydział Medycyny Weterynaryjnej UP Wrocław nadał mu stopień doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych w specjalności choroby wewnętrzne zwierząt. Recenzentami rozprawy byli Zbigniew Pomorski, , Włodzimierz Kluciński oraz Tadeusz Studziński. W 2001 roku uzyskał specjalizację w zakresie chorób psów i kotów.
W lipcu 1990 roku związał się zawodowo z Uniwersytetem Przyrodniczym we Wrocławiu. Pracował w Katedrze Chorób Wewnętrznych i Pasożytniczych z Kliniką Chorób Koni, Psów i Kotów funkcjonującej w ramach Wydziału Medycyny Weterynaryjnej tej uczelni, a w 2017 roku objął funkcję jej kierownika. Od 2013 roku działał jako profesora nadzwyczajny, a potem został profesorem uczelni.