Albańska Golgota (, także Wielki Odwrót) – zorganizowany odwrót Królewskiej Armii Serbskiej przez góry Czarnogóry i Albanii zimą 1915/1916 podczas I wojny światowej.
Pod koniec października 1915 roku Cesarstwo Niemieckie, Austro-Węgry i Bułgaria rozpoczęły połączoną wielką ofensywę pod niemieckim dowództwem przeciwko Serbii. Na początku tego samego miesiąca Francja i Wielka Brytania wysadziły w Salonikach cztery dywizje, odpowiednio pod dowództwem generałów Maurice’a Sarraila i Byrona Mahona, aby pomóc swemu serbskiemu sojusznikowi, który był przytłoczony liczebnie przez najeźdźców i otoczony z trzech stron przez państwa-agresorów. Serbowie toczyli ciężkie walki odwrotowe, cofając się na południe z planem przedostania się do Macedonii, aby tam połączyć się z siłami aliantów. Po odstąpieniu Greków Bułgarzy zatrzymali francusko-brytyjskich interwentów w dolinie Wardaru, a Serbowie zostali rozgromieni na Kosowym Polu przez połączone siły austro-węgierskie, niemieckie i bułgarskie.