Aby ocalić pozostałe wojska z okrążenia i unicestwienia, 23 listopada 1915 roku rząd i naczelne dowództwo serbskie podjęli wspólną decyzję o wycofaniu się przez góry Czarnogóry i Albanii. Celem operacji było dotarcie do wybrzeża Adriatyku, gdzie przy pomocy aliantów przetrzebiona armia serbska miała zostać zreorganizowana i ponownie wyposażona. Serbowie wycofywali się przez góry w trzech kolumnach; odwrót obejmował resztki armii, króla, setki tysięcy uchodźców cywilnych oraz wziętych na początku wojny austriackich jeńców wojennych. Między listopadem 1915 a styczniem 1916 roku podczas trudnej, zimowej drogi przez góry 77 455 żołnierzy i 160 000 cywilów zmarło z wyziębienia, umarło z głodu, chorób lub zginęło w wyniku ostrzału ze strony wroga. Austriaccy piloci wykorzystali nową wówczas technologię, zrzucając bomby na wycofujące się kolumny, dokonując pierwszego udokumentowanego bombardowania ludności cywilnej z powietrza.

Spośród 400 000 osób, które wyruszyły na Albańską Golgotę, jedynie 120 000 żołnierzy i 60 000 cywilów dotarło do wybrzeża Adriatyku, aby ewakuować się statkami alianckimi na grecką wyspę Korfu, gdzie formował się