Wawrzyniec Bojer (ur. 1561 w Sztokholmie, zm. 13 lutego 1619 w Braniewie) – jezuita, nauczyciel w szkołach jezuickich I Rzeczypospolitej i poeta.
Życiorys Urodził się w 1561 roku w Sztokholmie. Był synem flamandzkiego architekta, malarza i rzeźbiarza Willema Boy de Malinas, który od około 1558 roku aż do swojej śmierci pozostawał na służbie króla Gustawa I Wazy oraz jego synów Eryka XIV i Jana III. Wawrzyniec, zanim w wieku 17 lat opuścił rodzinne miasto, uczęszczał przez pewien czas do królewskiego kolegium w Sztokholmie (Collegium Regium Stockholmense) – szkoły założonej przez Jana III.
Gdy w maju 1578 roku Sztokholm opuszczał legat papieski, jezuita Antonio Possevino, udając się do Rzymu przez Braniewo i Gdańsk, aby zdać relację papieżowi Grzegorzowi XIII ze swojej misji, postanowił zabrać ze sobą pięciu młodych, zdolnych szwedzkich katolików, celem umieszczenia ich w jednej z uczelni papieskich w Rzymie. Wśród nich był siedemnastoletni Wawrzyniec Bojer. Ten jednak, inaczej niż pozostała czwórka, nie dotarł do celu, ale odłączył się po drodze w Pradze, w prowadzonym przez jezuitów alumnacie papieskim przy jezuickim uniwersytecie Collegium Clementinum. W 1579 roku przeniósł się do alumnatu w Ołomuńcu.