W marcu 1971 obronił przygotowaną pod kierunkiem Józefa Buszki rozprawę doktorską Ruch oporu w regionie Beskidu Niskiego w latach 1939–1945, za którą otrzymał Nagrodę im. Aleksandra Zawadzkiego w kategorii najlepszej pracy habilitacyjnej lub doktorskiej poświęconej II wojnie światowej. Opublikował ją w formie monografii w 1975.
1 sierpnia 1971 został adiunktem w Wyższej Szkole Inżynierskiej, a w marcu 1974, na kilka miesięcy przed jej przekształceniem w Politechnikę Rzeszowską (PRz), objął stanowisko docenta kontraktowego. Był w 1974 laureatem nagrody Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki za osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze w 1974. Prowadził w tym okresie zajęcia z politologii i nauk politycznych dla studentów PRz, a także z historii dla studentów Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie. Od 1980 był członkiem Komitetu Redakcyjnego Wydawnictw PRz i pełnił do 1993 funkcję redaktora naukowego sekcji nauk społecznych.