W tym czasie rozpoczął pracę w KWK „Siersza”, gdzie był kolejno inspektorem kontroli jakości węgla, kierownikiem kontroli jakości węgla i sztygarem oddziałowym.
W latach 1960–1963 uczestniczył w III Indywidualnych Mistrzostwach Polski w Szachach Korespondencyjnych, podczas których zdobył tytuł mistrza krajowego w grze korespondencyjnej 1963. W latach 1962–1964 był reprezentantem Polski w eliminacjach V Olimpiady ICCF, a w latach 1964– 1967 znajdował się w składzie drużyny reprezentującej Polskę w turnieju „1st Baltic Sea”.
W 1963 został zatrudniony w Głównym Instytucie Górnictwa w Katowicach na stanowisku inżyniera technologa, a po otrzymaniu dyplomu magistra inżyniera górnika ze specjalnością przeróbki mechanicznej kopalin – w 1966 został powołany na stanowisko starszego asystenta. W roku 1969 Rada Naukowa GIG podjęła uchwałę o otworzeniu przewodu doktorskiego. W tym też czasie został powołany na stanowisko adiunkta. W 1973 został dopuszczony do obrony rozprawy doktorskiej, której promotorem był prof. Tadeusz Laskowski, zatytułowanej "Teoretyczne podstawy metod oznaczania jakości urobku", która zakończyła się pomyślnie w 1974. W wyniku tego Rada Naukowa GIG nadała mu stopień doktora nauk technicznych.