W 1977 ukończył Studium Organizacji Badań dla kadry kierowniczej zaplecza naukowo-badawczego i rozwojowegoZaświadczenie nr 625 z 19 marca 1977, wydane przez Zakład Kształcenia i Doskonalenia Kadr w Ośrodku Postępu Technicznego w Katowicach. Kolejnym ważnym krokiem związanym z rozwojem naukowym było kolokwium habilitacyjne, w wyniku którego w maju 1995 Rada Wydziału Górniczego AGH nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych. W maju 1994 uczestniczył w 12th International Coal Preparation Congress Cracow, gdzie przedstawił artykuł „Fundamentals on evaluation of efficiency for stabilization of feed quality”. W 1996 został mianowany na stanowisko docenta, a następnie od 2001 do końca 2004 piastował stanowisko konsultanta naukowego. W latach 1953–1988 był czynnym zawodnikiem i członkiem Polskiego Związku Szachowego. Ponadto był rzeczoznawcą z listy Branżowej Komisji Rzeczoznawców ds. Jakości Paliw Stałych w Katowicach (1961–1973), członkiem Sekcji Górnictwa Rady Normalizacyjnej PKN w Warszawie (1970–1974), członkiem Grupy Roboczej ISO TC27/SC1 WG6 (od 1982), rzeczoznawcą z listy SITG NOT w Katowicach (od 1987), członkiem Rady Naukowej GIG (2000–2001). W swoim dorobku posiadał 3 patenty oraz 76 publikacji naukowych, np.