Uczestniczyło w niej około 500 gangsterów, w tym Lucky Luciano i Meyer Lansky.
W 1960 roku, wkrótce po zakończeniu rewolucji kubańskiej i objęciu władzy przez Fidela Castro, w hotelu przebywali odwiedzający wyspę na zaproszenie rewolucjonistów Jean-Paul Sartre i Simone de Beauvoir. W tym samym roku hotel został znacjonalizowany. Wkrótce zaczął służyć za miejsce zakwaterowania ludności chłopskiej, która przybywała do Hawany w celu podjęcia nauki pisania i czytania, czy szycia. W późniejszych latach pokoje udostępniane były m.in. radzieckim inżynierom przebywających na Kubie w ramach delegacji, czy też kubańskim nowożeńcom.
Podczas kryzysu kubańskiego w 1962 roku, ze względu na strategiczne położenie hotelu, na jego terenach ulokowano armaty przeciwlotnicze, wykopano sieć okopów i tuneli.
W latach 1990–1992 hotel przeszedł gruntowną modernizację, co podyktowane było wieloletnim zaniedbaniem obiektu. Kryzys gospodarczy wywołany upadkiem Związku Radzieckiego, istotnego partnera handlowego Kuby, wymusił na rządzie działania na rzecz przyciągnięcia turystów zagranicznych, stanowiących ważne źródło