Josef König (także Sepp König, ur. 9 listopada 1889 w Braniewie, zm. 29 listopada 1959) – niemiecki urzędnik Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec (SED) w początkowym okresie Niemieckiej Republiki Demokratycznej, szef Wydziału Transportu Komitetu Centralnego SED, został odsunięty od władzy w 1950 po skazaniu jego przybranego syna za szpiegostwo.

Życiorys Urzędnik USPD Urodził się w Braniewie, jako syn kontrolera ruchu kolejowego. Do 1903 roku uczęszczał do szkoły podstawowej Johannisschule w Gdańsku, a po jej ukończeniu uczył się zawodu urzędnika handlowego. W 1908 przeniósł się do Berlina i do 1914 pracował w branży kupieckiej. W 1909 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD) i działał w jej strukturach młodzieżowych.

W 1914 roku został powołany do służby wojskowej, służył w wojsku w czasie I wojny światowej. Po jej zakończeniu i po rewolucji listopadowej w Niemczech był członkiem Rady Robotniczej i Żołnierzy. Od 1919 do 1922 był członkiem i urzędnikiem Niezależnej Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (USPD) w Berlinie-Schönebergu, po rozłamie w USPD powrócił do SPD.