W latach 1919–1924 był kierownikiem wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Rzeszy i przewodniczącym tamtejszej rady zakładowej. W 1924 roku zmienił pracę na kierownika działu prawnego oddziału zakładu ubezpieczeń Allgemeine Ortskrankenkasse w Berlinie-Wilmersdorf.
Po dojściu do władzy narodowych socjalistów w 1933 był prześladowany politycznie. Stracił pracę i aż do końca II wojny światowej był kilkakrotnie więziony. W międzyczasie prowadził pralnię w Berlinie i zdał egzamin mistrzowski w 1942 roku.
Urzędnik w NRD Po zakończeniu drugiej wojny światowej König odnowił swoje członkostwo w SPD i sprawował urząd burmistrza Berlina-Zehlendorf.
Po tym jak w radzieckiej strefie okupacyjnej w Niemczech SPD została zmuszona do połączenia się z Komunistyczną Partią Niemiec (KPD), König w 1946 został członkiem SED i jej pełnoetatowym urzędnikiem. W 1946 był przewodniczącym okręgu partii SED w Berlinie-Zehlendorf, a następnie został kierownikiem wydziału organizacyjnego w sekretariacie centralnym Zarządu Partii SED.