mały|Dawny spichlerz we wsi Ustronė wykorzystywany jako kryjówka Towarzystwa Garšviai. Obecnie muzeum poświęcone Juozasowi Tumasowi-Vaižgantasowi i przemytnikom książek Towarzystwo Przemytników Książek Garšviai – nielegalne stowarzyszenie litewskich przemytników książek, działające w latach ok. 1883 do 1895, w okresie litewskiego zakazu prasowego wprowadzonego w 1864 roku.
Opis Jedno z najstarszych litewskich stowarzyszeń przemytników książek. Działało od około 1883 do 1895 roku i było jednym z najdłużej działających stowarzyszeń. Jego siedziba znajdowała się w domu we wsi Garšviai niedaleko Naujamiestis w rejonie Poniewieża. Kierowane przez Ūdrę i Jurgisa Bielinisa stowarzyszenie zorganizowało sieć zaufanych współpracowników, którzy kupowali publikacje w Prusach Wschodnich, przemycali je przez granicę prusko-rosyjską i rozprowadzali w środkowej Litwie (głównie w okolicach Poniewieża i Birż). W sumie historyk Antanas Tyla zarejestrował 54 osoby jako członków lub współpracowników. Stowarzyszenie przemycało zarówno książki, jak i czasopisma, dostarczając je prenumeratorom, choć były one szczególnie niebezpieczne – wymagały częstego przemytu i były uważane za antycarskie teksty polityczne, za które groziły znacznie surowsze wyroki niż za przemyt „niewinnych” tekstów z modlitwami religijnymi lub poradami rolniczymi.