Została ona następnie opublikowana w materiałach konferencyjnych oraz w czasopiśmie „Journal of the ACM” w 1983 roku.
Jego wybrane dokonania zostały opisane w rozdziale On the works of Avi Wigderson książki The Abel Prize 2018–2022. Omówiono w nim wkład Wigdersona w kryptologię, pseudolosowość, złożoność obliczeniową i teorię optymalizacji na rozmaitościach symetrycznych.
Wigderson rozwiązał kilka problemów, które były otwarte przez długie lata. Wprowadził też definicje kształtujące całe dziedziny, zbudował nieoczekiwane pomosty między różnymi obszarami oraz wprowadził pomysły i techniki, które zainspirowały wielu badaczy. Powracającym tematem w jego pracach jest odkrywanie głębokich powiązań między informatyką a matematyką. Jego prace pokazały zarówno nieoczekiwane zastosowania różnych dziedzin matematyki do zagadnień z zakresu informatyki, jak i informatyki teoretycznej do rozwiązywania problemów z matematyki.
Jednym z osiągnięć Wigdersona jest wprowadzenie i badanie – wspólnie z Reingoldem i Vadhanem – pojęcia , które łączy teorię grup, teorię grafów i teorię złożoności oraz ma zaskakujące zastosowania.