Akt lokacyjny został opatrzony królewską pieczęcią oraz podpisami świadków, ważnych urzędników, m.in.: kasztelana krakowskiego Dobiesława, Sędziwoja z Kalisza, Spytka z Krakowa, Jana Ligęzy z Łęczycy, i marszałka Demetriusza (Dymitra, który wywodził się z pobliskich Kleci).
Lokacja nowego miasta miała pobudzić konkurencję i stworzyć przeciwwagę dla klasztornego Brzostku. Król, nadając Stanisławowi z Saspolina przywilej, spodziewał się dochodów do skarbca – Brzostek miał dobre położenie na trakcie prowadzącym na Węgry, a okolica była gęsto zasiedlona. Gospodarka miasta miała opierać się na handlu i rzemiośle. Co tydzień, w poniedziałki, w Małym Brzostku miały odbywać się targi, podczas których kupcy i rzemieślnicy (akt lokacyjny wspomina o sukiennikach, piekarzach, rzeźni, łaźni i młynach) mogli swobodnie sprzedawać wszystkie swoje towary – w inne dni handel w mieście podlegał natomiast dużym ograniczeniom.