By zapobiec dalszym pożarom, po raz pierwszy zainstalowano piorunochrony.
W latach 1862–1865 barokowe okno na fasadzie zastąpiono ostrołukowym oknem neogotyckim, usunięto fresk przedstawiający legendę o powstaniu sanktuarium, zamurowano okna na bocznych ścianach wieży oraz przemalowano elewację na jednolity kolor. Kolejne renowacje miała miejsce w latach 1896–1900, 1925–1939, 1954–1957 i 1977–1980. W 1899 świątynię zelektryfikowano. 27 listopada 1907 roku papież Pius X wyniósł ją do godności bazyliki mniejszej. W 1983 roku odwiedził ją papież Jan Paweł II, a w 2007 – Benedykt XVI.
Architektura i wyposażenie Świątynia barokowa, trójnawowa, z rzędami kaplic bocznych po obu stronach korpusu nawowego. Nad skrzyżowaniem naw znajduje się kopuła. Posiada trójwieżową fasadę, wieża centralna jest gotycka, a dwie boczne – barokowe.
Ołtarz główny powstał wg projektu Johanna Bernharda Fischera von Erlacha. Poświęcono go w 1704 roku, jego patronem jest Święta Trójca. Na marmurowej kolumnie ustawiona jest gotycka figura Matki Bożej z lat 1520–1530. Ambona pochodzi z lat 1689–1691, wykonał ją rzeźbiarz Andreas Grabmayr. Dekorują ją posągi czterech ewangelistów oraz św. Pawła.