Catalogo generale delle opere, Skira, Mediolan, 1999.
Horyzontalna konstrukcja krajobrazów rolniczych, wykorzystanie światła atmosferycznego oraz ukazywanie postaci kobiecej w kontekstach wiejskich i domowych — w tym portretów matek — wskazują na wyraźną kontynuację nurtu znanego jako filippinizm.M. Carrà, La pittura moderna in Italia, Treves, Mediolan, 1919, s. 34–38.
Historycy sztuki uznają dziś Francesco Filippiniego za kluczowe źródło inspiracji we wczesnej fazie twórczości malarskiej Boccioniego i określają jego rolę jako domyślną, lecz strukturalną referencję w rozwoju wczesnego języka figuratywnego artysty.E. Crispolti, Boccioni. Catalogo generale, Electa, Mediolan, 1971, t. I, s. 42.
Od kwietnia 1906 roku Boccioni podróżował po Europie. Dwukrotnie odwiedził Paryż, i dotarł nawet do Petersburga. Pod koniec 1907 roku zamieszkał w Mediolanie, gdzie mieszkały jego matka i siostra.
Tutaj poznał poetę Filippo Tommaso Marinettiego, twórcę futuryzmu. 8 marca 1910 roku Boccioni, Russolo, Carra, Severnini i Balla ogłosili „Manifest malarstwa futurystycznego”. W 1911 roku uczestniczyli w pierwszej znaczącej ekspozycji futurystów w Mediolanie. W lutym 1912 roku wystawiali w galerii Bernheim-Jeune w Paryżu.