Szczecinki środkowe wargi górnej rozmieszczone są w dwóch grupkach po cztery, przy czym w każdej grupce trzy leżą blisko siebie, a jedna przesunięta jest na przednią krawędź. Symetrycznej budowy żuwaczki mają cztery ząbki. Warga dolna ma trapezowaty przedbródek z parą szczecinek drobnych oraz parą szczecinek długich z brodawkami po bokach, bródkę zrośniętą z zabródkiem, a ten ostatni opatrzony trzema parami szczecinek, z których jedna jest asymetryczna. Szczęki mają trójkątne kotwiczki i pieńki. Głaszczki wargowe są dwu-, a szczękowe czteroczłonowe. Przedplecze ma po siedem niezmodyfikowanych szczecinek na krawędzi przedniej i tylnej. Odnóża są długie i szczupłe, o prostych szczecinkach, zakończone pojedynczym, wyprostowanym, długim tarsungulusem. Długie i krótkie szczecinki na odwłoku rozmieszczone są w mniej lub bardziej regularnych rzędach.
Biologia i ekologia Owad ten zasiedla trawiaste tereny o dużym nasłonecznieniu, najchętniej murawy kserotermiczne. Jest oligofagicznym fitofagiem związanym z przedstawicielami selerowatych. Wśród jego roślin żywicielskich wymieniane są biedrzeńce, gorysz Peucedanum arenarium, pasternaki, oleśnik górski, olszewnik kminkolistny i żebrzyca roczna.