Larwy żerują na martwych liściach, czasem też pędach i korzeniach, natomiast postacie dorosłe głównie na kwiatach, najczęściej wygryzając nektarniki, rzadziej zjadając też dno kwiatowe.
Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się od czerwca do września. Samice składają średnio 10 jaj dziennie, pojedynczo lub w luźnych grupkach liczących od 5 do 10 sztuk. Do rośliny jajo przytwierdzane jest wyrastającym z tylnego bieguna ogonkiem. Następnie samica formuje wokół jaja kapsułkę z odchodów i wydzielin, w formie rombowatych łusek, rozmieszczanych spiralnie począwszy od tylnego bieguna. Po wylęgu larwa wciąż wykorzystuje tę kapsułkę, stopniowo ją powiększając.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny, głównie europejski. Podgatunek nominatywny znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Niemiec, Austrii, Polski, Czech, Węgier, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji i Albanii. C. r. rossica podawana jest z Białorusi, południa europejskiej części Rosji, Gruzji i Kazachstanu.
Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” głowienkę tę umieszczono jako gatunek narażony na wymarcie (VU).
Przypisy
Kategoria:Stonkowate Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1781 roku