Rodzaj handlu z wyspami maltańskimi nie miał wyłącznie charakteru militarnego. Lokalne elity polityczne zaopatrywane były także w towary ze wschodniej części Morza Śródziemnego. Sygillograficzne dowody wskazują, że do elit maltańskich należeli archontes, biskupi i członkowie wspólnot kościelnych. Żywotność handlowa wysp odzwierciedlająca ich strategiczne położenie na Morzu Śródziemnym oraz stopień autonomii, który prawdopodobnie umożliwiał elitom stworzyć pomost nad przepaścią między muzułmańską Afryką a „bizantyńskimi Włochami”. Elity maltańskie przyjęły aktywną postawę i zaangażowały się w wymianę polityczną i handlową ze społecznościami muzułmańskimi w Afryce Północnej – co zostało potwierdzone znaleziskami monet Umajjadów na wyspach oraz znaleziskiem pieczęci należącej do Niketasa – archonta i drungariosa Malty – w Tunezji.
Wczesne źródła bizantyjskie na Malcie Okres Justyniana thumb|Członek orszaku cesarza Justyniana I na mozaice w bazylice San Vitale w Rawennie, który zwykle utożsamiany jest z Belizariuszem