W 1910 roku powstała murowana synagoga.
Przed wybuchem I wojny światowej, Rozwadów zamieszkiwało 2600 Żydów na ogólną liczbę 3600 mieszkańców. Liczba ta do II wojny powoli się zmniejszała, w 1939 mieszkało tu ok. 1800 Żydów.
W listopadzie 1918 roku doszło w Rozwadowie do rozruchów. Trwały one kilka dni, w ich wyniku zostały splądrowane żydowskie sklepy, także niektórzy z rozwadowskich Żydów zostali ranni. Inicjatorami tych zamieszek byli chłopi z okolicznych wsi, takich jak: Turbia i Pławo, które dziś jest jedną z dzielnic miasta Stalowa Wola. Zamieszki wybuchły z powodu dnia targowego, ustalonego jeszcze w 1744, na czwartek i niedzielę. Okoliczni chłopi, jako katolicy, nie mogli handlować na targu w niedzielę, jak robili to Żydzi. W wyniku zamieszek, książę Lubomirski i rada miejska, w uzgodnieniu z Żydami (sobota to dzień świętowania dla Żydów), zmienili dzień targowy z niedzieli na sobotę. W czwartki handlowali Żydzi, a w soboty Polacy.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego w Rozwadowie, istniały między innymi organizacje takie jak: Miejscowy Cech Rzemieślników, który zrzeszał zarówno Polaków, jak i Żydów, Stowarzyszenie Rękodzielników Żydowskich, Jad Charuzim, a także klub sportowy „Makkabi”.