Ekologia i zachowanie Jego głównym habitatem są dolne warstwy obrzeży wilgotnych lasów górskich, lasów wtórnych, gęsty podszyt lasu mglistego oraz zarośla wtórne. Długość pokolenia jest określona na 3,1 roku. Ptak ten żeruje zazwyczaj w parach. Niewiele wiadomo na temat diety ogończyka siwobrodego. Prawdopodobnie składa się głównie ze stawonogów. Zaobserwowano, że podejmuje pokarm z liści i niewielkich gałęzi na wysokości 1–2 m nad poziomem gruntu.

Rozmnażanie Prawie nie ma informacji o rozmnażaniu i gniazdowaniu tego gatunku. W lęgu stwierdzono jedno jajo. Gniazdo to duża kula z luźno splecionych patyków, o wysokości około 50–60 cm i średnicy 30–40 cm, z bocznym wejściem do komory lęgowej, która wyścielona jest mchem i gałązkami. Gniazdo zwykle umieszczane jest w krzewach na wysokości ok. 2 m nad poziomem gruntu.

Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN ogończyk siwobrody jest uznawany za gatunek najmniejszej troski (LC, ). Wielkość populacji nie została oszacowana, ale gatunek ten określany jest jako pospolity.