Schütte-Lanz G.I – niemiecki eksperymentalny samolot bombowy w układzie dwupłatu z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w wytwórni . Wyprodukowana w jednym egzemplarzu maszyna nie weszła do produkcji seryjnej.
Historia Znana z produkcji sterowców niemiecka wytwórnia zbudowała w okresie I wojny światowej serię prototypów samolotów, z których jednak żaden nie trafił do produkcji seryjnej. Jedną z takich konstrukcji była eksperymentalna maszyna zbudowana na podstawie powstałej w 1914 roku koncepcji Kampfflugzeug (dosłownie samolotu bitewnego). Początkowo samolot otrzymał oznaczenie Schütte-Lanz K.I (kategoria K), zmienione później na G.I (kategoria dwusilnikowych samolotów bombowych). Pokryty sklejką kadłub prototypu miał przekrój pięcioboczny, przy czym górna część była płaska, boki zwężały się, a dwie dolne powierzchnie stykały się pod kątem na środku spodu kadłuba. Dwa silniki Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM) każdy zostały zamontowane na przedzie dolnych płatów w konfiguracji pchającej, typowej dla większości niemieckich dwusilnikowych samolotów tamtych czasów. Ich śmigła otrzymały wydłużone wały, sięgając poza krawędzie spływu skrzydeł. Usterzenie składało się z trójkątnego statecznika poziomego ciągnącego się prawie przez połowę długości kadłuba oraz małych rozmiarów sterów wysokości i kierunku.