Żona twoja, Sara, urodzi ci syna, któremu dasz imię Izaak. Z nim też zawrę przymierze, przymierze wieczne z jego potomstwem, które po nim przyjdzie. Co do Izmaela, wysłucham cię: Oto pobłogosławię mu, żeby był płodny, i dam mu niezmiernie liczne potomstwo; on będzie ojcem dwunastu książąt, narodem wielkim go uczynię. Moje zaś przymierze zawrę z Izaakiem, którego urodzi ci Sara za rok o tej porze». Wypowiedziawszy te słowa, Bóg oddalił się od Abrahama. Wtedy Abraham, wziąwszy swego syna Izmaela i wszystkich zrodzonych w jego domu lub tych, których nabył za pieniądze - wszystkich swych domowników płci męskiej - jeszcze tego samego dnia obrzezał ciało ich napletka, tak jak mu to nakazał Bóg. (Rdz 17, 1-23) Przymierze to rozciąga się na niego i na całą ludzkość, która powstanie z jego potomków.
Abram staje się protoplastą całego narodu. Należy zwrócić uwagę, że z przymierzem związana jest zmiana imienia z Abram na Abraham. Następuje tu więc w pełni znaczenia tego słowa wybranie, a nie tylko jak dotąd upodobanie. Imię danej istoty określało jego naturę. Stąd Abraham oznacza: ojciec wielkiego mnóstwaBiblia Jerozolimska, Poznań 2006, s. 30..