Jest to pierwsze przymierze, w którym Bóg wchodzi w dialog z człowiekiem, domagając się od niego wiary (niepłodna Sara ma urodzić syna), która jest poddawana próbom (Bóg żąda od Abrahama ofiary z syna, przedmiotu obietnicy).
Abraham posłusznie czyni wolę Boga. Pokłada w Nim nadzieję, wiedząc że Ten nigdy się nie myli. Bóg wynagradza Abrahamowi jego wiarę: „będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku” (Rdz 22,17).
Wiarę i wyrzeczenia wyrównują zatem dobra otrzymane od Jahwe.
Znakiem zawartego przymierza jest obrzezanie Abrahama i wszystkich mężczyzn. Jest to znak wejścia w przymierze. Abraham stał się pierwszym żydemJ. Pogonowski, „Służ mi i bądź nieskazitelny (...)” (Rdz 17,1) – obrzezanie w Biblii hebrajskiej jako usunięcie skazy, w: Studia Gdańskie tom XLV, s. 17-20..